Analiza wzorców archetypowych pozwala zrozumieć, w jaki sposób ukryte, uniwersalne „wzorce” (archetypy) kształtują nasze życie oraz jak przejawiają się one już w początkowej organizacji danej sytuacji życiowej. Podejście to,rozwinięte przez dr Michaela Confortiego, analityka jungowskiego, oparte jest na psychologii C. G. Junga, M. L. von Franz i S. Freuda oraz odkryciach nowych nauk, bada sposób, w jaki te wrodzone wzorce kształtują na doświadczane przez nas sytuacje zewnętrzne i wewnętrzne – począwszy od naszego osobistego zachowania po świat naturalny.

Koncepcja wzorców lub pól archetypowych

Wyobraź sobie „pole archetypowe” jako niewidzialne pole magnetyczne stanowiące twórczy grunt, z którego wyłania się forma (tj. zarówno rzeczywistość psychiczna, jak i materialna, której doświadczamy). Pole to zawiera w potencjale spectrum wszystkich możliwych ścieżek rozwoju danej sytuacji, od pozytywnych po negatywne.

Nieświadomość zbiorowa

Jest to wspólna dla całej ludzkości biblioteka historii, doświadczeń i płynącej z nich mądrości – można też powiedzieć, że jest to pierwotny ocean wspólnych ludzkich doświadczeń i gromadzonej od zarania wiedzy, z którego wyłania się nasza osobista nieświadomość oraz codzienne świadome „ja”. Jung mówił o niej także jako o „człowieku sprzed dwóch milionów lat” obecnym w każdym z nas. Jest to również dziedzina opisanych powyżej wrodzonych wzorców (tj. archetypów – szczegółowy opis znajduje się w sekcji „Kilka przydatnych terminów”).

Jaźń i twoja prawdziwa natura

„Jaźń” jest jednym z takich wzorców archetypowych – czyli doświadczenie jej odnajdujemy w każdej kulturze stworzonej przez człowieka. Jaźń to całość danej osoby, obejmująca zarówno jej świadomość, jak i nieświadomość. Pełni ona między innymi rolę wewnętrzego kompasu wskazującego drogę ku „całości” – urzeczywistnieniu i przeżywaniu własnej autentycznej natury. W tym celu „koryguje” ona naszą codzienną, świadomą postawę między innymi poprzez sny, objawy psychiczne i psychiczne, a czasem po prostu poprzez „tworzenie” różnych trudnych sytuacji – by zwrócić naszą uwagę na zakłócenia homeostazy psychicznej wskutek tego, jak postrzegamy i przeżywamy siebie i swoje życie. Celem analizy jest nawiązanie trwałej komunikacji między Jaźnią a świadomym „ja”, co owocuje odzyskaniem poczucia orientacji, żywotności i sensu w naszym codziennym doświadczeniu.

W jaki sposób wzorce te do nas „przemawiają”

Momenty w życiu, gdy znajdujemy się na rozdrożu, kiedy czujemy się zagubieni, zdezorientowani, pozbawieni nadziei, kiedy doświadczamy różnych kryzysów, są – niezależnie od tego, jak nielogicznie, a nawet absurdalne może to brzmieć – okazjami do dokonania głębszego wglądu i rozpoznania obszarów, w których zbytnio zboczyliśmy z drogi naszej prawdziwej natury i życiowego celu, poprzez odczytywanie języka nieświadomości (snów, fantazji, objawów I dolegliwości psychicznych i fizycznych, trudności i wyzwania obecnych w życiu, synchroniczności) .Wgląd taki oraz korekta naszego funkcjonowania w oparciu o zdobytą wiedzę (poszerzenie świadomości) to już pierwszy krok w kierunku zdrowszego, szerszego i bardziej satysfakcjonującego doświadczenia życia. Tę trajektorię doskonale ilustruje obraz inicjacji: zejście w ciemność, by przejść próbę, która pozwoli wnieść nową tożsamość i poszerzoną świadomość do światła codziennego życia.